BADANIA NAD SKUTECZNOŚCIĄ NLP

NLP | 09-09-2013

Jak to w końcu jest z tymi badaniami dotyczącymi NLP?

Poniżej umieściłem listę badań na temat skuteczności metod NLP w pracy z różnymi problemami – najczęściej natury psychologicznej (ale znajdują się tutaj także badania w obszarach alergii, bólu, czy wykorzystywania NLP jako wsparcia w rehabilitacji kardiologicznej).

 

Nie cytuje badań dotyczących tzw. preferowanych systemów reprezentacji – z tego względu, że ta idea, wprowadzona przez twórców NLP w 1976 roku, została przez nich samych odrzucona ledwie trzy lata później (trochę więcej napisałem o tym w artykule „NLP a nauka”). Jednak musiała się wydać na tyle ciekawa do zbadania, iż badano ją jeszcze później – nie biorąc pod uwagę faktu, że nie jest to już teza proponowana przez NLP. Nie umieszczam także badań na temat ruchów gałek ocznych. Po pierwsze dlatego, iż był to marginalny element NLP, którego użyteczność w praktyce (o ile zostałby potwierdzony) byłaby niewielka. Po drugie – większość badań ruchów gałek ocznych miała wadliwą metodologię, niezgodną z tym, co proponowali autorzy tej koncepcji.

 

Spośród wymienionych niżej badań, tylko trzy nie wykazują skuteczności NLP. Allen (1982) badał zastosowanie NLP w pracy nad fobią przed wężami, Krugman (185) – w przypadku lęku przed wystąpieniami publicznymi. Warto zaznaczyć, że w obu tych badaniach NLP porównywano z desensytyzacją – która również okazała się nieskuteczna, mimo iż jest uznana za sprawdzoną metodę behawioralną. Może to wskazywać na wadliwy sposób przeprowadzenia tych badań. W trzecim (Hale, 1986) porównywano NLP z terapią rogeriańską traktowaną jako placebo (terapeuta nie wykonuje technik, tylko wspiera i słucha). Obie metody przyniosły zmiany, ale niewielkie. Próba w tym badaniu była bardzo mała – po 4 osoby na jedną metodę.

 

Pozostałe badania wskazują na skuteczność NLP w rozwiązywaniu różnych problemów. Trzeba jednak zwrócić uwagę na to, że tych badań nie jest dużo. Ponadto wiele z nich ma dość słabą metodologię (małe próby, brak grupy porównawczej, dwa z nich są niepublikowane).

Warto zwrócić uwagę szczególnie na dwa badania (Genser-Medlitsch i Schütz, 1997; Stipancic i in., 2010), w których sprawdzano skuteczność neuro-lingwistycznej psychoterapii u osób z zaburzeniami psychicznymi. W obu wykazano jej skuteczność, którą sprawdzano również po pół roku od jej zakończenia. To jak dotąd najmocniejsze badania w temacie.

 

Co to wszystko oznacza?

Że liczba dowodów zdecydowanie przemawia na korzyść NLP, ale jest to jednak jeszcze za mało, aby metody NLP zostały uznane za w pełni potwierdzone w środowisku naukowym. Do tego potrzeba kolejnych badań o jak najwyższym poziomie metodologicznym.

Dlatego miejmy nadzieję, że wśród osób stosujących NLP będzie pojawiało się coraz więcej ludzi, którzy nie boją się nauki, a dostrzegają w niej korzyści i szansę na rozwój. I będą chętne do weryfikowania co w NLP działa, a co nie.

 

 

Allen, K. L., (1982) An investigation of the effectiveness of Neurolinguistic Programming procedures in treating snake phobics. Dissertation Abstracts International, 43 (3), 861-B University of Missouri at Kansas City

Bacon, S.C. (1983). Neurolinguistic Programming and psychosomatic illness: a study of the   effects of reframing on headache pain. Dissertation Abstracts International, 44 (7), 2233-B University of Montana

Bigley, J., Griffiths, P. D., Prydderch, A., Romanowski, C. A. J., Miles, L., Lidiard, H. (2010). Neurolinguistic programming used to reduce the need for anaesthesia in claustrophobic patients undergoing MRI. The British Journal of Radiology, 83, 113-117

Bowers, L. A. (1996). An exploration of holistic and nontraditional healing methods including research in the use of neuro-linguistic programming in the adjunctive treatment of acute pain. Dissertation Abstracts International, 56 (11-B), The Sciences and Engineering: 6379

Einspruch, E. L., Forman, B. D. (1988). Neuro-Linguistic Programming in the Treatment of Phobias. Psychotherapy in Private Practice, 6 (1), 91-100

Genser-Medlitsch,  M.,  Schütz,  P.,  (1997)  Does  Neuro-Linguistic  psychotherapy  have effect? New results shown in the extramural section. ÖTZ-NLP, Wiederhofergasse 4, A-1090, Wien, Austria

Gray, R. (2010). The Brooklyn Program: Applying NLP to Addictions. Current Research in NLP: Proceedings of 2008 Conference, 1(1), 88-98.

Guy, K., Guy, N. (2003). The fast cure for phobia and trauma: Evidence that it works. Retrieved from http://www.hgi.org.uk/archive/rewindevidence.htm

Hale,  R.  L.  (1986)  The  effects  of  Neurolinguistic  Programming  (NLP)  on  public speaking anxiety and incompetence. Dissertation Abstracts International 47(5)

Karunaratne, M. (2010). Neuro-linguistic programming and application in treatment of phobias. Complementary Therapies in Clinical Practice, 16 (4), 203-207

Koziey, P. W.; McLeod, G., (1987). Visual-Kinesthetic Dissociation in Treatment of Victims of Rape. Professional Psychology: Research and Practice. American Psychological Association

Krugman, M., Kirsch, I., Wickless, C., Milling, L., Golicz, H., Toth, A. (1985). Neuro-Linguistic Programming treatment for anxiety: magic or myth? Journal of Consulting and Clinical Psychology, 53 (4), 526-530

Liberman, M. B., (1984) The treatment of simple phobias with Neurolinguistic Programming techniques. Dissertation Abstracts International 45(6), St. Louis University

Muss, D. C. (1991). A new technique for treating post-traumatic stress disorder. The British Journal Of Clinical Psychology, 30 (1), 91-92

Stipancic, M., Renner, W., Schütz, P., Dond, R. (2010). Effects of Neuro-Linguistic Psychotherapy on psychological difficulties and perceived quality of life. Counselling and Psychotherapy Research, 10 (1), 39-49

Sumin, A.N., Khaĭredinova, O.P., Sumina, L., Variushkina, E.V., Doronin, D.V., Galimzianov, D.M., … Goldberg, G.A. (2000). Psychotherapy impact on effectiveness of in-hospital physical rehabilitation in patients with acute coronary syndrome. Klinicheskaia Meditsina, 78 (6), 16-20

Utuza J.A., Joseph, S., Muss, D. (2012). Treating Traumatic Memories in Rwanda with the Rewind Technique: Two-Week Follow-up after a Single Group Session. Traumatology, 18 (1), 75-78

Witt, K. (2003). Psychological Treatment Can Modulate the Skin Reaction to Histamine in Pollen Allergic Humans.  Psychosomatics, 4, 33-37

Witt, K. (2008). Neuro-Linguistic-Psychotherapy (NLPt) treatment can modulate the reaction in pollen allergic humans and their state of health. International Journal of Psychotherapy, 12 (1), 50-60

 

Podziel się:
Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on Google+